Στην κατεχόμενη Ελλάδα λειτούργησαν σε διάφορες περιόδους και για σύντομο μικρό χρονικό διάστημα στρατόπεδα αιχμαλώτων στρατιωτικών. Το 1941 πάνω από 30.000 άνδρες των στρατευμάτων της Κοινοπολιτείας, κυρίως Βρετανοί, Αυστραλοί και Νεοζηλανδοί, μαζί με έναν σημαντικό αριθμό Παλαιστινίων, Κύπριων και Ινδών, καθώς και μερικές εκατοντάδες Σέρβοι αιχμαλωτίστηκαν κατά τις μάχες της γερμανικής εισβολής (Απρίλιος-Μάιος 1941) σε ηπειρωτική Ελλάδα και Κρήτη. Οι αιχμάλωτοι που βρέθηκαν σε κατά τόπους στρατόπεδα, προωθήθηκαν σύντομα μετά τη λήξη των εχθροπραξιών σε τρία μεγάλα Στρατόπεδα Διέλευσης (Durchgangsslager / Dulag), στα Dulag 183 και 185 σε Θεσσαλονίκη και Κόρινθο αντίστοιχα, καθώς και στο Στρατόπεδο Αιχμαλώτων (Kriegsgefangenenlager / KGL) Κρήτης (γνωστό και ως Dulag Kreta) στους Αγίους Αποστόλους Χανίων, ενώ στην Αθήνα λειτούργησαν ως τις αρχές του 1942 στρατόπεδα-νοσοκομεία στην Κοκκινιά και στο Πολυτεχνείο. Η λογική των Dulag ήταν ο άμεσος ομαδικός εκτοπισμός των αιχμαλώτων στην ναζιστική Γερμανία. Στο στρατόπεδο των Αγίων Αποστόλων κρατήθηκαν και αρκετές χιλιάδες Έλληνες στρατιώτες, σε εξαίρεση της διαταγής του Χίτλερ βάσει της οποίας ο ελληνικός στρατός δεν θα περιερχόταν σε κατάσταση αιχμαλωσίας. Τον Οκτώβριο του 1943, πάνω από 300.000 Ιταλοί και μερικές χιλιάδες Βρετανοί που είχαν αιχμαλωτιστεί στις επιχειρήσεις στο Αιγαίο (Λέρος, Ρόδος) κλείστηκαν σε μια σειρά ad hoc στρατοπέδων που άνοιξαν σε διάφορα μέρη της χώρας, ως προθάλαμος του εκτοπισμού τους στα στρατόπεδα του Ράιχ
